Interview Romy Hollenberg

Romy (14) gaat naar het Clusius College in Castricum. Ze houd er van om bij andere mensen in de buurt te zijn of om ze te helpen, zoals ze nu gaat doen met Zip your Lip. Ze wil al sinds ze klein is dolfijnentrainster worden, ze houdt ontzettend veel van dolfijnen. Toch vindt ze andere beroepen, zoals werken in ontwikkelingshulp erg mooi. Ze vindt het geweldig om te zien hoe andere mensen gelukkig worden van iets heel kleins.

Wat voor Zip your Lip held ben jij?
Ik vind mezelf niet echt een held, ik help gewoon graag mensen. Eigenlijk vind ik gewoon dat iedereen zijn medemens wel kan helpen ook al is het maar met iets kleins. Ik weet zeker dat andere mensen dat zeer op prijs stellen.

Waarom ga jij met Zip your Lip naar Afrika?
Omdat ik heel graag het leven van die mensen daar met eigen ogen wil zien. Ik wil het gevoel hebben als ik daar ben, dat ik echt kan helpen! Als ik weer terug ben in Nederland, wil ik die ervaring delen met iedereen die wil weten hoe het leven daar is!

Wat verwacht je tegen te komen tijdens de reis in Afrika?
Donkere arme mensen, kinderen zonder ouders, mensen die niet zoveel eten hebben als wij hier in Nederland. Veel kinderen die nog niet naar school gaan omdat er niet genoeg geld of materiaal voor is. Mensen met Aids of andere ziektes zoals malaria.

Wat kan JIJ leren van jouw leeftijdsgenoten in Afrika?
Dat ze heel blij zijn met het onderwijs dat zij krijgen, als ze naar school kunnen. Dat zij dromen hebben, die voor ons heel normaal zijn, maar voor hen grote doelen zijn. Dat ze blij zijn met alle kleine beetjes voedsel die ze hebben terwijl wij hele supermarkten vol hebben.

Wat vinden je familie en vrienden ervan dat je deze reis gaat maken?
Mijn ouders vinden het een heel bijzondere ervaring en de rest van mijn familie en vrienden vinden dat ook. Ze vinden het erg speciaal dat ik deze Live Change Experience mag meemaken. Zelf vind ik dat ook helemaal super! Zo’n kans krijg je maar één keer.

Wat moet jij gezegd hebben tegen alle Zippers in Nederland?
Vorig jaar ik heb ook 24 uur gevast en het was véél makkelijker dan ik dacht. Als je gewoon die ochtend normaal ontbijt en genoeg water drinkt, dan is het echt heel simpel. Ik had vorig jaar na die 24 uur nog niet eens honger! Het is een mooie ervaring als je goed onthoudt waar je het voor doet. En wat wij "vasten" noemen, is in de arme landen zoals Zimbabwe heel normaal, daar eten of drinken mensen dagen niets.