Dag 1

‘AFRIKA: het lijkt me een hele heftige ervaring. Je gaat de waarheid achter het arme leven zien. Dingen waarvan je misschien nooit afwist kom je te weten. De emoties lopen misschien heel hoog op...’ Dit is een stukje wat een lieve vriendin van mij heeft geschreven in mijn reisboekje. Dit zijn inderdaad ook de gedachtes die ik heb van te voren als ik over Afrika nadenk. Heftig, maar tegelijk ook heel bijzonder om mee te mogen maken.

Gistermorgen ging bij ons om 6 uur de wekker, de koffer was al ingepakt, hond, broers en zus namen nog even afscheid, en toen vertrokken we dan eindelijk naar Schiphol! Om 12 uur begon voor ons onze eerste vliegreis. Spannend! Maar het viel gelukkig allemaal heel erg mee, het was helemaal niet eng, maar juist gaaf! Toen kwamen we aan op Londen Heathrow en we moesten daar 7 uur wachten tot de volgende vlucht. Na heel veel moeite ervoor te hebben gedaan, weer door de douane heen, we liepen naar de aankomsthal, waar heel veel mensen met naambordjes stonden te wachten. We moesten inhouden om niet net te doen alsof wij één van die mensen waren. Toen we dan eindelijk buiten waren en dachten dat we frisse lucht hadden, rook het daar buiten in Londen toch niet echt helemaal fris. En wat ga je doen als je in Londen buiten op het vliegveld staat? Of course! Tikkertje! Wat natuurlijk Sebastiaans idee was. (: Toen we weer binnen in de benauwde gate zaten, hoefde we niet zo heel lang meer te wachten, voordat we naar Johannesburg gingen! Die vliegreis duurde 11 uur, maar de tijd ging best snel door een filmpje te kijken en muziek te luisteren, en door te slapen en proberen te slapen. Toen kwamen we aan in Johannesburg, wat een heel mooi vliegveld was met heel veel leuke winkeltjes. Toen moesten we nog even wachten voordat we met een busjes naar het vliegtuig toe reden. In het vliegtuig zaten allemaal aardige mensen die ons veel vertelden over Zimbabwe. Ook daar ging te tijd best snel, behalve de landing, die niet echt lekker vloeiend ging. We gingen ‘dalen’ maar in plaats daarvan gingen we ‘van voor, naar achter, van links naar rechts’. Like a rollercoaster! Toen kwamen we een beetje dizzy aan in, waar een soort van stal was met schotten, vliegende vogels en mensen zonder computers, die alles met de hand deden. Lekker ouderwets! Geen koffers die gescand werden, nee, koffers die met de hand werden gecontroleerd. Daarna werden we heel hartelijk ontvangen door World Vision Zimbabwe. Aangezien ons Engels niet zo goed is, kwamen we niet veel verder dan ‘How are you? – I’m fine. And you?’ Toen reden we in verschillende busjes naar ons hotel. We keken onze ogen uit! De natuur is zo mooi! Heel veel  bomen, ondanks de droogte. Lekker warm maar ook een fris briesje. Toch hadden we Zimbabwe heel anders voorgesteld. We zijn nu nog niet hele arme wijken tegengekomen. Wel hele mooie grote huizen, met hekken eromheen en enorme tuinen. Nu gaan we morgen eerst naar de Victoria Falls, waar we heel veel zin in hebben, en dan beginnen we maandag met het programma! (:

Liefs, Fleur & Janneke